ပအုိဝ္းတုိင္းရင္းသားေပါက္ဖြားလာပုံဒ႑ာရီ

 ပအုိဝ္းတုိင္းရင္းသားတုိ႔သည္ မိမိကုိယ္ကုိနဂါးအမ်ဳိးအႏြယ္မွ ေပါက္ဖြားလာသည္ဟု ယူဆၾက၏။ မိခင္မွာနဂါးမျဖစ္ၿပီး ဖခင္မွာေဇာ္ဂ်ီ ’’ဝိဇၨာ’’ ဟုယူဆၾကသည္။ သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ားကလည္း မိမိတုိ႔မွာနဂါး မ်ဳိးႏြယ္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္နဂါးမွေပါက္ဖြားဆင္းသက္လာပုံကုိ လူငယ္မ်ားအားယေန႔တုိင္ ေျပာဆုိေနၾကေသး ၏။
ပအုိဝ္းေပါက္ဖြားလာပုံ ဒ႑ာရီေလးမွာ---
သကၠရာဇ္ ၄၀၀ ခန္႔ေလာက္တြင္ သူဘိႏၷၿမိဳ့၌ ခြန္တိႆမည္ေသာမင္းသည္ မင္းျပဳ၏။ ထုိမင္း၏ မိဘုရားမွာ သီရိကပၸဟုတြင္၏။ မင္းႏွင့္မိဖုရားတြင္ တိႆစမၼႏွင့္ထဒထရာဇာဟု ေခၚသည့္သားေတာ္ ႏွစ္ပါးထြန္းကား၏။ သားေတာ္ႏွစ္ပါးစလုံးမွာ သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ဓာတ္မ်ားရွိၾက၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အရြယ္ ေရာက္လာေသာအခါ ခမည္းေတာ္မယ္ေတာ္ထံခြင့္ေတာင္းၿပီး ရေသ့ဝတ္လဲကာေတာထြက္သြားၾက၏။
တစ္ေန႔ေသာအခါနဂါးမသည္ လူျပည္သုိ႔ေရာက္ရွိခဲ႔ရာ လူေယာင္ဖန္ဆင္းၿပီး ေတာထဲ၌လွည့္လည္ ေနထုိင္သည္။ ထုိသုိ႔ ေတာထဲတြင္လွည့္လည္ေနထုိင္ရင္း ေတာေဟမဝန္၏စိမ္းစုိသာယာမႈေၾကာင့္ ထုိေတာထဲတြင္ ေနထုိင္လုိေသာဆႏၵေပၚလာ၏။ မိန္းမဖန္ဆင္းၿပီးေတာ၌လွည့္လည္ခဲ႔ရာ နတ္ေရးေသာ ဖူးစာေၾကာင့္ေလလားမသိ၊ (ဝိဇၨာ) ေဇာ္ဂ်ီႏွင့္ဖူးစာဆုံေလေတာ့၏။ ေဇာ္ဂ်ီသည္ထုိအမ်ဳိးသမီးကုိ နဂါးမမွန္းမသိေခ်။ ထုိေၾကာင့္ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာေပါင္းသင္းေနထုိင္ခဲ့ရာ နဂါးမတြင္ပဋိသေႏၶစြဲလာခဲ့သည္။ ကုိးလလြယ္၍ဆယ္လသုိ႔ေရာက္ေသာအခါ နဂါးမသည္ဥႏွစ္လုံးကုိ ဖြားသန္႔စင္ခဲ့သည္။ ထုိဥႏွစ္လုံးသည္ အရြယ္အစားတူညီစြာရွိၿပီး အလြန္လွပေလသည္။

ထုိသုိ႔ မိမိမိန္းမကဥႏွစ္လုံးျမင္သည္ကုိ (ဝိဇၨာ) ေဇာ္ဂ်ီကသိေသာအခါ ’’အလုိငါ့အိမ္သူမသည္ လူသားစင္စစ္မဟုတ္၊ ေျမြမ်ဳိးနဂါးမ်ဳိးပါလား’’ဟူ၍ ညည္းညဴေလ၏။ ထုိ႔ေနာက္ စိတ္ျပတ္အားငယ္ၿပီး ထြက္ေျပးရန္ႀကံစည္ေလေတာ့သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ နဂါးမကုိိခ်ဳိသာေသာစကားပရိယာယ္ျဖင့္ ကေလးမ်ားအ တြက္ေဆးရွာထြက္ခြင့္ေပးရန္ ခြင့္ေတာင္းေလသည္။ မိမိ၏မိန္းမနဂါးမမ်က္ကြယ္သုိ႔ ေရာက္သာအခါ ေကာင္းကင္သုိ႔ဆန္လွ်က္ ပ်ံတက္သြားေလသည္။

သုံးေလးရက္ခန္႔ၾကာေသာအခါ နဂါးမသည္ မိမိ၏လင္ေတာင္ေမာင္ဝိဇၨာ ေဇာ္ဂ်ီ ျပန္လာေလႏုိးျဖင့္ လည္တဆန္႔ဆန္႔ႏွင့္ ေမွ်ာ္ကုိးေနခဲ့၏။ သုိ႔ေသာ္ လင္ေတာ္ေမာင္ဝိဇၨာ ေဇာ္ဂ်ီျပန္မလာသျဖင့္ နဂါးမသည္ ဤသု႔ိညည္းညဴျပန္ေလသည္။ ’’ငါ၏လင္ေတာ္ေမာင္သည္ကေလးမ်ားအတြက္ ေဆးရွာထြက္ရာတြင္  ဤမွ်ၾကာျမင့္ရျခင္းမွာ ငါသည္နဂါးမတိရစာၦန္ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ငါ၏လင္ေတာ္ေမာင္ဝိဇၨာ ေဇာ္ဂ်ီသိသြားေသာ ေၾကာင့္ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ျပင္းစြာစုိးရိမ္ပူပန္ေလ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိလင္ကုိေတြ႔လိမ့္ေလႏုိး၊ ေတြ႔ေလႏုိးျဖင့္ ေတာအႏွံ႔ေတာင္အႏွံံ႔ လွည့္လည္ရွာေဖြခဲ့၏။ သုိ႔ေသာ္ မိမိလင္ေတာင္ကုိ အရိပ္အေယာင္မွ်ပင္မေတြ႔ရသ ျဖင့္ လူမတန္ကံခ်ကာျပင္းစြာေအာ္ဟစ္ ငုိေၾကြးေလရွာသည္။ မိမိ၏ရင္ႏွစ္သီးခ်ာျဖစ္သည့္ လွပေသာဥႏွစ္ လုံးကုိ ဥမင္လုိဏ္ေခါင္းထဲတြင္လုံၿခံဳစြာသိမ္းဆည္းထားခဲ့ၿပီး မိမိ၏ဌာန နဂါးျပည္သုိ႔ျပန္သြားေလ၏။
ထုိ႔ေနာက္ ရေသ့တစ္ပါးသည္ ေတာသု႔ိခရီးစၾကာျဖန္႔ေတာ္မႈရာတြင္ ဥမင္လုိဏ္ေခါင္းအတြင္း၌ ဥႏွစ္လုံးကုိေတြ႔ရွိ၏။ ထုိဥႏွစ္လုံးသည္အလြန္လွပၿပီး ထူးဆန္းအ့ံၾသဖြယ္ေကာင္းလြန္းသျဖင့္ မိမိ၏ေက်ာင္း သု႔ိယူေဆာင္ခဲ့ေလသည္။ ရေသ့ညီအစ္ကုိႏွစ္ပါးလည္း တုိင္ပင္ညိွႏႈိင္းၿပီး ထုိဥႏွစ္လုံးကုိတစ္ပါးတစ္လုံးစီ ခြဲေဝယူၾက၏။ အၾကာျမင့္ပင္ထုိဥႏွစ္လုံးမွ လူသားႏွစ္ဦးေပါက္ဖြားလာခဲ့သည္။ တစ္ဦးသည္ေယာက်္ာေလး ျဖစ္ၿပီး တစ္ဦးမွာမိန္းကေလးျဖစ္၏။ (အခ်ဳိ႕ရာဇဝင္မ်ားက ႏွစ္ဦးစလုံးပင္ေယာက်္ားေလးျဖစ္ၿပီး တစ္ဦးမွာ ေက်ာက္ေရာဂါျဖစ္၍ ေသေၾကာင္းျဖင့္ဆုိၾကသည္ဟုဆုိ၏။) ဥမွမိန္းကေလးရေသာရေသ့သည္ မိမိႏွင့္ မအပ္မရာျဖစ္၍ ကရင္တုိ႔အားေပးလုိက္သည္။ ေယာက်္ားေလးရေသာရေသ့သည္ အရြယ္ေရာက္သည့္ တုိင္ေကၽြးေမြးျပဳစု၏။ ေစာင့္ေရွာက္၏။ ပညာလည္းသင္ေပး၏။ ဖခင္ျဖစ္သူဝိဇၨာ ေဇာ္ဂ်ီကလည္းမိမိ၏ရင္ ေသြးသားေလးအား ပညာမ်ားကူညီသင္ေပးေလသည္။ ထုိကေလးကိုရေသ့က တီသာတီဟ ဟုအမည္ေပး ေလသည္။